Een nieuw verslag

De laatste week van juni belonen we onszelf op een weekje vakantie. Wat heel erg nodig is.
Zon, zee en strand in Chernomorets, Sozopol en Burgas. Bij Petar en Mariana, waar we ongeveer elk jaar, last minute een weekje verblijven.
De auto blijft een week ter plaatse, we doen alles te voet of met het openbaar vervoer. Heerlijk.

In ons vorige verslag schreven we heel euforisch dat alles wat de nummerplaten betreft, piekfijn in orde was. Maar Bulgarije zou Bulgarije niet zijn zonder verrassingen. Een alerte Vlaamse lezer van onze verslagen, die al meer ervaring heeft in Bulgarije dan wij, maakt ons erop attent dat de nummerplaten met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijk niet zijn teruggestuurd en daardoor ook niet zijn geschrapt. Na een onlinecontrole blijkt onze nummerplaat nog altijd geregistreerd. We wachten nu op een antwoord van DIV over wat we moeten doen, maar die werken blijkbaar aan vakantiesnelheid. Twee mails en nog geen reactie. Wordt dus vervolgd.

De werken gaan vooruit maar de tijd dat we hier zijn kort af. Eddy begint te stressen. Hij vraagt zich af of we de verdieping gaan afkrijgen. Toch is het leuk om na maanden stof, rommel en chaos, het einde in zicht te krijgen. De studeerkamer is zo goed als af, betegeld, geschilderd en klaar voor inrichting. We wachten alleen nog op de schrijnwerker voor deur, bureaus en boekenrek. De afspraak is dat hij deze week komt, helaas heeft hij ons vorig jaar tot op het laatste moment in spanning gehouden om één deur te plaatsen (maar hij kwam), dus we houden ons hart vast.
De huiskamer is ook betegeld, het dak geïsoleerd, alle open ruimtes gesloten. Nog schilderwerk waaronder het plafond een hele klus is en afwerking van gaten en gleuven. Als dat gedaan is, houden we het voor bekeken. Ongeveer eind augustus.

Na de Engelse Stuart en Dorien, de Duitse Nadia, de Belgische Valerie en Olivier, heeft er zich opnieuw een Engelsman, George, gevestigd in Dzhulyunitsa. Een heel leuke man vol goede moed en aangenaam om mee om te gaan.
Mooie vooruitzichten dus voor ons, maar in het dorp blijven op die manier bijna geen Bulgaren meer over. Haha, grapje, gelukkig zijn er nog genoeg.

De tuin staat vol. Alles groeit enorm snel en tegelijk natuurlijk. Overgroeide komkommers gaan naar de schapen aan de overkant. De tomaten zijn niet gelukt. Bij heel veel mensen in het dorp is dit hetzelfde. Te veel hevige regen gehad, wat alles verwoest heeft. We beseffen nu dat een tuin eigenlijk een dagtaak is. Tijd die we op dit moment niet hebben.

Om volledig onze administratie in orde te hebben, moeten we een keer naar de ambassade in Sofia. Om het nuttige met het aangename te combineren, boeken we een hotel voor twee nachten en maken er een korte uitstap van. De ambassade is niet makkelijk te vinden, maar de administratie is in een paar minuten geregeld. We zijn er op tijd en hebben dus de hele dag om gezellig in de zon in de stad rond te wandelen. Maar wat doen wij? We wandelen gezellig bij Ikea rond en later in het shoppingcenter ernaast. Leuke ideeën opdoen. Al wat dingetjes kopen die we graag in huis willen hebben. Heerlijk in de airconditioning.

Na afloop eten we bij ‘The house of Rocks’ heerlijk Nederlands kroketten, frikandellen en frieten (patat) met Remia frietsaus. Gezellig. We vragen aan het meisje dat ons bedient hoe je frikandel en kroket in het Bulgaars zegt, haar antwoord is: geen idee, we kennen dit hier niet. Maar ze vindt het erg lekker.

Ondertussen vertaalt Arjenne stug door. Dankzij de persoon die haar de vertalingen bezorgt, heeft zij een andere baan bij gekregen. Heel in het kort uitgelegd zal zij administratieve taken op zich nemen van Alison Stessens (https://va-academy.be). Iets wat we gaan uitproberen omdat we niet weten of het haalbaar is met al ons reizen, waardoor we niet altijd online beschikbaar zijn. Maar beide partijen zien de samenwerking zitten.

Aangezien de vertaling voor onze Franstalige lezers even duurde, is het DIV-probleem ondertussen geregeld.
Veel heen en weer gemaild, met name ook naar de consumentenman van DIV, veel verschillende meningen bij DIV, tot op het moment dat een van de medewerksters, gewoonweg de nummerplaten uit het register schrapte en ons liet weten dat alles in orde is. Klaar, oef!
Dat is dus alles wat je nodig hebt. Een welwillende, goede beambte en mens.
Het DIV-verhaal is een hoofdstuk op zich, maar dat gaan we jullie besparen.

We hebben vier fotoreportages gemaakt, met muziek, van de werken die we de afgelopen 7 jaar verricht hebben. Neem gerust eens een kijkje via deze link:

https://drive.google.com/drive/folders/0B_BsY5OIdsKQS1lJb2hVandWakk?usp=sharing